AHDE VEFA

Ayhan Karakus

Yazarın şu ana kadar yazılmış 53 makalesi bulunuyor.

AHDE VEFA

Ahde vefa deyince ben; Özü ve sözü bir olan dostları hatırlıyor ve anlıyorum. Söz verdiği zaman, onu namusu kabul edip muhafaza eden dostları hatırlıyor ve anlıyorum. Yiğit kişilerin, hayatı pahasına sözünde durmalarını anlıyorum. Hayatımdan kaybolup gitmiş vefalı dostları hatırlıyorum ve arıyorum… Çevremizde bu şekilde dostumuz varmı acaba? Belki bir tane belki iki ya da hiç yok. İkiden fazla var diyen varsa gerçekten çok şanslı bir insan.

Ahde vefanın tersi olan vefasızlık ise, günümüzde en fazla yakındığım konuların başında geliyor. Dostlarım, arkadaşlarım kendilerine yapılan birçok iyiliği ve öz verişli davranışları bir an unutuyor ve vefasızlık yapabiliyorlar. İşte o zaman büyük bir üzüntü yaşıyorum.

Şahsıma göre; dünyada ne eşya, ne de tabiat. Tek vefasız olan aslında sadece insandır. İnsan dışındaki her şey bana göre çok vefalı asla vefasızlık etmiyorlar. Vefalı olmak her babayiğidin harcı değildir. Dünyada en değerli madde altın ise, insanın en değerlisi de vefalı olanıdır. Son derece samimi olduğunuz, sevdiğiniz, kardeşim dediğiniz bir kişi, gün geldiğinde daha büyük menfaatler peşinde koşuyor ve senin vefasız dediğin kişiler ile aynı çorbaya kaşık sallıyorsa, sizin isminizi bile hatırlamıyor, yolda selam vermekten kaçınıyorsa, bir kalemde silip atıveriyorsa, bu vefasızlığın ta kendisidir. İsminizi hatırlamamanın yanında, size haksızlıklar yapmaya başlıyorsa ve haksızlarla beraber oluyorsa bu da vefasızlığın artık doruk noktasıdır.

Benim hayatımda her zaman vefasızlar, vefalılardan çok daha fazla olmuştur. İnsan, esnaf olabilir, memur olabilir, idareci olabilir, makam, mevki, şöhret sahibi olabilir. Ama genellikle vefalı olamaz. Bazı insanlar ne yazık ki çıkarları mevzu bahis olunca her şeyi unutabilen, hatta satabilen bir varlıklardır. Keşke bu tür insanlardan uzak durabilseydim diyorum. Yine keşke diyorum yıllarımı bu insanların yalnız kalmamaları, zor duruma düşmemeleri için boşa zaman harcamasaydım diyorum.

Şuana kadar anlattıklarım dostlar içindi. Allah bağışlasın on yaşında bir evladım var. Evlat sahibi olan tüm insanların yaptığı gibi tüm hayatımı ona adamış durumundayım. Gözünün içine bakıyorum, her şeyiyle ilgilenmeye, büyütmeye ve iyi bir insan olmasına çaba harcıyorum. Bu şekilde çaba sarf edip bir veya birkaç evlat yetiştiren ve onlardan vefa görmeyen insanların düştükleri durumu aklıma bile getirmek istemiyorum. Bu acı sanırım dostun vefasızlığıyla ölçülemeyecek kadar büyük bir acıdır herhalde…

YAZARIN SON YAZILARI
MUTLULUK - 7 Şubat 2018
AHDE VEFA - 15 Ocak 2018
İLETİŞİM - 20 Aralık 2017
NEDEN ? - 30 Kasım 2017
SON ÜÇ AY - 21 Eylül 2017
KÖR OLASI ÇÖPCÜLER - 8 Eylül 2017
KEŞKE - 29 Ağustos 2017
TECRÜBE - 2 Ağustos 2017
KADINLAR  - 25 Temmuz 2017
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ