ÖZLEM ( 2 )

Ayhan Karakus

Yazarın şu ana kadar yazılmış 58 makalesi bulunuyor.

ÖZLEM ( 2 )

*İlkokulda divit kalemle ve mürekkep ile el yazısı yazmayı.

*Bize nasip olmadı ama çocukluğumuzda geniş yakalı dar gömlek ve İspanyol paça pantolon giyen mahalledeki genç abilerimi.

*Büyüklerimizin kızmasına rağmen gizli saklı Tomiks, Teksas kitaplarını kitap aralarına koyup okumayı ve bu kitapları bir birimizle değiştirdiğimiz günleri ( Keşke şimdiki geçlerimiz de okusa Tomiksve Teksas kitaplarına da razıyız)

*Kahvehanelerde ve lokantalarda sulu buzdolabında satılan gazoz ve el yapımı ayranları özledim.        ( Ayran sabahtan öğlene kadar kıvamında oluyordu. Öğleden sonra yoğurt su karışımı olan ayranda su oranı artmaya başlıyordu. Ama şuan ki paket ayranlardan daha lezzetliydi. ) Sulu buzdolapları içecekleri tam kıvamında soğutuyordu. Neden artık kullanılmıyor bilmiyorum.

*Bakkalda ölçüsü çay bardağı olan kâğıt külahta satılan çekirdeği.

*Yine bakkaldan yapılan alışverişleri bakkalın kendisinin yaptığı kâğıttan kese kâğıdınakoyup ta vermesini.

*Tahta sandalye üzerinde çekirdek yiyip yazlık sinemalarda izlediğim Türk filmlerini. ( Şu anki Sinema salonlarında koltuklar ve ses sistemi çok güzel ama hem üzeri kapalı hem çekirdek yedirmiyorlar. )

*Sokakta oyun oynarken acıkınca annemin bir dilim ekmeğin üzerine sürüp verdiği salçalı ekmeği.

*Tipi tip sakızlarını ve içinden çıkan karikatürleri.

*Pazar günleri sabahtan almaya gittiğimiz sarı beyaz Gırgır ve Fırt dergilerini Fırt dergisinin ikinci sayfasını, avanak Avni’yi, kahraman Rıdvan’ı, Arap Kadri’yiTarzan’ı….

*Ankesörlü telefonlarda Jeton ile konuşmayı ve ip taktığımız sarı jetonları.

*Mahalleden bir ailenin adak olarak yaptığı tavuklu bulgur pilavını yemek için mahallenin tüm çocuklarının evlerinden birer kaşık alıp yarış edercesine adağın yapıldığı eve koşmasını.

*Memur olarak çalışan tanıdıklarımın çok geniş kravatları kısa bağlamasını. ( O günlerde de gülüyordum şimdide aklıma geldikçe.)

*Demlendiği zaman tüm eve kokusu yayılan berrak renkli, inanılmaz lezzetli sarı turist çayını.

*Pazar sepetleri ile pazara giden kadınların at arabalarına sıralı oturup evlerine dönmelerini. ( Her mahallenin at arabacısı aynıydı. Her ne kadar atın arkasına çuval bağlasalarda yollarda alabildiğince at dışkısı olurdu. Yağmurlu havalarda bu dışkılara basmamak için çok dikkatli yürümek gerekiyordu. Özlediğim bir durum değil ama belki şu anki egzoz gazından daha az tehlikeliydi galiba bu at pislikleri. Ama o günlerin en önemli ticari araçlarıydı at arabaları. Birçok yerde durakları olurdu. )

*Soğuk ve uzun kış gecelerinde soba üzerinde pişirilen kestaneleri.

*13 yaşında kaybettiğim babamı.ÖZLÜYORUM…

 

 

YAZARIN SON YAZILARI
AFFINIZA SIĞINARAK 7 - 28 Haziran 2018
BUNLARI YAPIYORUZ - 11 Haziran 2018
ESKİNİN KIYMETİ - 18 Nisan 2018
ZOR İŞ AŞIK OLMAK - 22 Mart 2018
MUTLULUK (2) - 22 Şubat 2018
MUTLULUK - 7 Şubat 2018
AHDE VEFA - 15 Ocak 2018
İLETİŞİM - 20 Aralık 2017
NEDEN ? - 30 Kasım 2017
ZİYARETÇİ YORUMLARI - 1 YORUM
  1. Şevket karakuyu dedi ki:

    Evet özlüyoruz.

BİR YORUM YAZ